Praca pergaminowa - czyli, jak się to robi

· Odwracamy kalkę na lewą stronę. Ponieważ jest półprzezroczysta, białe linie są dobrze widoczne. Narzędziem kulkowym wytłaczamy wszystkie białe linie.



· Pozostajemy na lewej stronie i przechodzimy do cieniowania. Można, jak widać, używać kilku narzędzi. Duża kulka da linie intensywniejsze a „cieniowacz” bardziej rozmyte. Kalkę układamy na podkładce. Cieniujemy w tym samym kierunku



· Po zakończeniu wytłaczania odwracamy kalkę na prawą stronę i na podkładce perforujemy brzegi, by pozbyć się nadwyżki kalki. Niezastąpionym narzędziem jest tu perforator 2-igłowy. Postępujemy jak na obrazku: jedna igła do poprzedniej dziurki, jedna robi nową. W ten sposób zachowamy zawsze równa odległość i przy wycinaniu ząbki będę jednakowe. Perforacje robimy tuż pod liniami brzegowymi lub innymi wyznaczającymi obszary do wycięcia



· Tak wygląda całość.



· Ponieważ zdecydowałam się na dodatkowe ażurki, przeniosłam kalkę na siatkę, dzięki której zachowana będzie symetria. Siatka ułożona jest na podkładce i stabilnie umocowana szpilkami. Do ażurków użyłam pojedynczej igły.



· Po dodatkowym ozdobieniu i wytłoczeniu, przystępujemy do etapu dość żmudnego, ale bardzo istotnego – wycinanie. Nożyczki muszą mieć bardzo cienkie i ostre czubki. Przecinamy sąsiadujące dziurki wkładając nożyczki od środka krzyżyka pod katem ostrym do płaszczyzny.



· Ponownie odwracam kalkę na lewą stronę i wytłaczam narzędziem kulkowym miejsca pomiędzy ażurkami.



· A teraz wycinam brzeg.



Tak wygląda kartka po zakończeniu pracy. Jest nieco pofalowana, więc najlepiej włożyć ją do najgrubszej, jaką mamy książki i pozostawić na jakiś czas.



· Napis przykleiłam z ażurkowych naklejek, ale równie dobrze można go na kalce wydrukować, albo napisać np. czarnym tuszem. Kalkę przykleiłam do kartonika i znów włożyłam do grubej książki, by dobrze się skleiło.